Zondag 07-09-2014: van San Simeon naar San Francisco
We waren nog geen kwartier onderweg, of dit werd me een prachtige slingerroute langs diepe afgronden. Metteke vindt dat doodeng en ik vind het de mooiste wegen om te rijden, dus we ruilden toch maar snel van plek. Het ene mooie uitzichtpunt volgde het andere op. We zijn regelmatig even gestopt om daar foto's van te maken. De auto mag overigens niet te dicht bij de afscheiding geparkeerd worden, omdat de helft van ons dan bang is dat de auto plotseling gelanceerd wordt en we dan over de rand vallen. Dat er verschillende rotsblokken voor liggen doet eigenlijk niet ter zake.
Bij het Julia Pfeiffer State Park zijn we er uit gegaan om te wandelen naar de McWay Falls. Vanaf de parkeerplaats met een tunnel onder de weg door liepen we naar het uitkijkpunt. Het is een bescheiden waterval die van een meter of 25 bij een hoge golf precies in zee valt. Dit was best mooi om te zien, zo vaak zie je ze niet direct in zee uitkomen. Waarschijnlijk ziet dit er aan het eind van de dag nog mooier uit op de foto's, want dan schijnt de zon er op. Wel jammer dat je zonder bootje eigenlijk niet op dat strand kan komen, we hielden het dan ook bij dit uitkijkpunt. We hadden bedacht om daar rustig ons ontbijt op te gaan eten, toen we de andere bezoekers over 'whales' hoorden praten en naar zee zagen wijzen. Na wat zoeken in de oceaan, zagen wij het ook. Een eindje voor de kust zwommen een paar walvissen, die telkens boven water kwamen. Ook de staarten kwamen geregeld boven water, precies zoals je altijd op foto's ziet. Schitterend! Gezien er ook flink wat vogels vlogen, denk ik dat ze daar een feestmaal aan het houden waren. Het is best lastig om een flink ingezoomde camera op de juiste plaats te houden, maar we hebben er toch wel een paar mooie foto's van kunnen maken. Ook een heleboel mislukte, maar die verwijderen we dan wel weer. We hebben er dan ook een stuk langer gezeten dan we in eerste instantie van plan waren.
Vervolgens zijn we een kleine 15 kilometer verder gereden, om koffie gaan drinken bij Nepenthe. Dit is een restaurant hoog boven de oceaan, geroemd om het schitterende uitzicht. Het was inderdaad erg mooi, maar omdat we nog vol zaten van de walvissen, sneeuwde dit uitzicht een beetje onder. Toch een heerlijk kopje koffie in de zon genuttigd. Als de accommodatie van de nacht geen ontbijt inbegrepen heeft is dat voor ons niet vanzelfsprekend. De laatste geplande stop van de ochtend was weer 25 kilometer verder, bij de hoge Bixby Bridge. De hoogste boogbrug van deze route, maar ook hier stop je vooral voor het mooie uitzicht. De brug zie je vaak terug op foto's als je naar de hoogtepunten van deze route zoekt. Vervolgens zijn we doorgereden tot aan Monterey. Vlak voor Monterey heb je ook nog een populaire route: 17 mile drive. Dat hebben wij overgeslagen, omdat we nou eenmaal niet alles op deze route helemaal kunnen meepakken.
Monterey is een leuk kustplaatsje, vooral beroemd om het aquarium. Dat aquarium hebben wij bekeken. Het waren inderdaad verschillende mooie aquaria, met octopussen, haaien, ansjovis en eigenlijk van alles wat. Het aquarium met kwallen was ook erg mooi om te zien. Er zijn ook buiten aan de zee een paar bassins. Toen we daar op het terras stonden te kijken naar de zeehonden die op de rotsen in de open zee lagen, zwom er ook nog een groep dolfijnen voorbij. Die hadden we inderdaad nog niet gezien! Ze waren alleen al weer verdwenen voor we het fototoestel te pakken hadden. Eenmaal klaar in het aquarium, hebben we iets verderop in de straat bij een soort sports bar de inwendige mens nog verder verzorgd. Een verlate lunch waarbij we tot de conclusie kwamen dat we ver achter lagen op schema.
Na deze lange onderbreking zijn we daarom maar in een klap doorgereden naar San Francisco. Vanwege de tijd hebben we de snelste weg gepakt, in plaats van Highway 1. We wisten dat we een keuze moesten maken tussen het aquarium en de route. Geen spijt van onze keuze. Als je tijd genoeg hebt, dan moet je echt drie dagen aanhouden voor de route tussen Los Angeles en San Francisco. Dan was dit waarschijnlijk weer een mooie overnachtingsplek geweest en zouden we vanaf hier de volgende dag route 1 kunnen vervolgen in plaats van de snelste route. Overigens is de algemene beschouwing wel dat we het mooiste stuk nu hebben gehad. Wat was dit stuk van de route prachtig, we zouden iedereen aanraden dit te rijden. Nou is onze mening natuurlijk wel beïnvloed door alle dieren die zich lieten zien deze twee dagen en doordat de zee prachtig blauw leek door het zonnetje, wij hadden het niet willen missen.
Ongeveer een uurtje later reden we de bebouwing in van San Jose. Vanaf daar is het een en al stad tot we de snelweg afkonden in San Francisco. Dat is dan wel even schakelen, van wegen met niemand om je heen, naar erg drukke en vooral ook steile straten. San Francisco is op een aantal heuvels gebouwd. Dat rijden in de drukke stad vind ik dan weer maar niets, gelukkig reed Metteke dit stuk. In de drukke staat is zij meer op haar gemak dan op een hoge slingerweg. Zo sluiten we mooi op elkaar aan. Begin van de avond vonden we onze eindbestemming. De auto konden we kwijt in een parkeergarage twee blokken verderop, die mag even twee dagen uitrusten. Het hotel zit direct naast China Town. Dus wij zijn in de Chinese buurt direct sushi gaan eten bij de Japanner. Heerlijk.
Behalve een kleine stukje van China Town hebben we verder niets meer ondernomen. Vandaag zo veel indrukken opgedaan, voor ons was dit tot nu toe de mooiste dag van de reis. Ergens is er toch iets mis gegaan. We zijn vergeten te luisteren naar Scott McKenzie en droegen geen flower in our hair. Morgen maar kijken wat 'Frisco' ons te bieden heeft.
Al op de teller: 346 mijl / 557 kilometer
Gereden afstand: 216 mijl / 348 kilometer
Totaal: 562 mijl / 905 kilometer
Stellers Gaai
Geen opmerkingen:
Een reactie posten