Donderdag 18-09-2014: Bryce Canyon National Park
Na een nacht in het stapelbed zijn we ’s ochtends gaan
douchen, dat moet hier weer in een toiletruimte. We hebben een broodje ingekocht en konden toen rustig in de auto. Bryce
Canyon National Park begint ongeveer 5 minuten rijden van onze blokhut. Bryce Canyon is denk ik het hoogst gelegen park van onze reis, het ligt op zo'n 2.500 meter hoogte. Je heb echter ook weer niet het idee hebt dat je ergens in de bergen bent, als je vanaf de camping zo om je heen kijkt. Het zal wel een hoog plateau zijn en canyon is natuurlijk ook gewoon naar onder. Door de hoge ligging is dit park iets koeler dan de vorige twee. Nou ja, koeler... Minder heet. Bryce is toegevoegd aan het rijtje nationale parken in 1928, ik weet nog heel goed dat daar toen over gesproken werd. Het park is niet zo groot, je kan in een dag prima een goede indruk van het park krijgen.
Er is één lange weg het park in, we
hebben er voor gekozen om eerst helemaal naar achter te rijden, naar Rainbow
Point. Dat is ongeveer 30 kilometer. Als je vanaf daar terug rijdt richting het begin van het park zitten alle
uitkijkpunten aan de juiste kant van de weg. De weg loopt aan de bovenkant van de canyon. Bij de eerste uitkijkpunt heb je
een ontzettend ver zicht en zie je de bijzondere rotsen in de canyon staan. Hier merk je wel degelijk dat je op hoogte zit, zo ver als je kan kijken. Doordat we zo dichtbij het park overnachten, konden we de eerste paar stops doen, zonder dat de touringcars ons vergezelden. Nu was het eerst nog lekker rustig. We
hadden na de eerste paar uitkijkpunten eigenlijk wel het idee dat we er meer van
verwacht hadden. Waarschijnlijk door de beelden die je toch al wel eens gezien hebt.
Toen kwamen we bij Bryce Point. Vanaf dat punt snapten we
wat er zo mooi aan dit park is. We genoten van de hoeveelheid aparte rotsen om ons
heen, elke keer als je net een paar meter verder loopt zie je weer iets
compleet anders. Inspiration Point was niet anders, wederom een schitterend
uitkijkpunt. Feitelijk op dezelfde rotsen, maar omdat je een stuk verder staat
zie je allerlei andere dingen.
Na deze uitkijkpunten was het tijd om wat te gaan doen.
Vanuit mijn familie is me vaak genoeg duidelijk gemaakt dat wij absoluut de
Queens Garden Trail moesten lopen, het liefst in combinatie met de Navajo
Trail. U vraagt wij draaien. Dat hebben we dus gedaan. We parkeerden de auto bij een lodge. We moesten een klein stukje naar het noorden lopen, en dan de canyon in. We zouden een stuk zuidelijker weer omhoog komen, zo konden we een mooi rondje lopen. Eerst liepen we te ver de rand af, dus onze wandeling werd nog een stukje langer. Uiteindelijk vonden we het juiste pad de canyon in. Het nadeel is dat je
eerst naar beneden de Canyon inloopt. Je weet dan immers dat je ook weer omhoog
moet, want daar staat nou eenmaal de auto. Tijdens de wandeling werd ons wel
duidelijk waarom wij dit moesten lopen. Schitterend! Het ene punt nog mooier
dan het andere. Mensen van de touringcars blijven bijna allemaal boven, je komt op dit pad genoeg mensen tegen, maar het voelt niet zo druk. Het Navajo pad bracht ons via een slingerweg weer omhoog.
Bezweet en buiten adem kwamen we weer boven. Het scheelde al dat de temperatuur hier 'maar' 25 graden Celsius is en er stond een windje waardoor het redelijk aangenaam aanvoelde. Al gauw 20 graden koeler
dan Death Valley. Ander voordeel is dat dit slingerpad in de schaduw ligt. Alsnog hebben we boven lekker een koel drankje gehaald bij de Bryce Canyon Lodge. Even lekker op een bankje uitrusten, toch weer 5 kilometer in de benen. Jammer dat de lodge dan net te ver van de rand af is om goed de canyon in te kijken.
We zijn toen weer terug gegaan naar onze blokhut en even
lekker in het zwembad en in de hot tub geploft voor wat ontspanning. Begin van de avond zijn we nog even naar het stadje bij Bryce gereden. Het ziet er uit als een western dorpje, er is echter weinig te doen, behalve wat souvenirs kopen. Er zitten ook bijna geen eetgelegenheden, waarschijnlijk hebben de meeste hotels/campings zo'n eigen cafetaria. We zagen Ruby´s Inn, maar daar hebben we gisteren al gegeten en een fastfood tent. Snel wat eten bij die laatste en weer naar onze blokhut. We hadden al weer hout geregeld
voor ons vuurtje vanavond, dat brandde prima! Morgen wacht ons een lange zit
in de auto, maar als ik uitga van wat ik meegekregen heb, via een ontzettend
schitterende route. We hebben er zin aan!
Al op de teller: 1.901 mijl / 3.206 kilometer
Gereden afstand: 40 mijl / 64 kilometer
Totaal: 1.941 mijl / 3.270 kilometer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten