Dag 19, Monument Valley

Zondag 21-09-2014: van Moab naar Bluff

Vanochtend hebben we onze spullen bij elkaar geraapt en zijn rond 9 uur gaan rijden. We hebben na een tijdje rijden nog ergens bij een stuwdammetje in de natuur een ontbijtje gegeten. Rond 11 uur waren we al bij ons volgende hotel, Desert Rose Inn, in Bluff. Een redelijk nieuw hotel en flink luxe. Dat mag ook wel na 4 dagen in blokhutjes te hebben geslapen. We konden al inchecken en dat hebben we dan ook gedaan. We hadden in eerste instantie gekeken naar een hotel of lodge bij Monument Valley, maar de website werkte niet en reageren op mijn mail is hooguit in rooksignalen gebeurd. Verder zitten er dusdanig weinig hotels en dorpjes in de buurt, dat dit hotel op drie kwartier rijden de beste optie is. Voor Amerikaanse begrippen ligt het alsnog naast de deur natuurlijk. Het zal ook wel de reden zijn dat het hotel vrij uitgestorven oogt. Als je niet richting Monument Valley wil zou ik niet weten waarom je als toerist hier zou verblijven.   

Niet veel later stapten we de dan ook snel weer in de auto auto en zijn via Mexican Hat we naar Gooseneck State Park gereden. Mexican Hat is een plaatsje vernoemt naar een rare rots die er staat, die met wat fantasie op[ een sombrero lijkt. Zie 4e foto hieronder. De rots lijkt toch minstens net zo knap te balanceren als de rots gisteren in Arches National Park. Je kan dit alleen vanaf een afstandje zien, we hebben niet eens uit de auto hoeven stappen. Snel ging de rit verder naar Gooseneck. De Colorado slingert daar al tig jaren door de rotsen en dat heeft voor een ontzettend mooi uitzicht vanaf deze plek gezorgd. Het ziet mooi uit, voor de naam ganzennek is niet al te veel fantasie nodig. Je hebt wel een panoramastand nodig als je het in zijn geheel op de foto wil hebben. Meer dan dit prachtige uitzichtpunt is het niet, dus ook hier waren we relatief snel weer klaar.

Vervolgens was Muley Point aan de beurt. Een plek die Robbie ons getipt heeft. Hij gaf aan dat hij er niemand is tegengekomen en het uitzicht op de Goosenecks en Monument Valley er schitterend is. Dat klopt. Wat hij er niet bij zei, is dat je daar wel eerst een onverharde bergweg voor moet nemen, met afgronden van honderden meters diep naast je, waarbij je soms niet harder dan 10 mijl per uur kan en je alle kant op wordt geschud. De trouwe lezer weet inmiddels dat daar in onze auto verschillend op wordt gereageerd. Maar het was de moeite zeker waard! Er was verder inderdaad helemaal niemand, wat het voor ons gevoel helemaal bijzonder maakt. We hebben daar onze lunch gegeten, het rots landschap heeft nog het meest weg van de maan. Tenminste, dat denken we dan. Tussen de rots lag af en toe nog een plasje regenwater verstopt, heerlijk om daar even de voeten in te koelen. Vanaf de onverharde weg zie je Valley of the Gods mooi liggen. Net zoiets als Monument Valley, maar toch ook weer anders. Je zou er ook nog doorheen kunnen rijden, maar we wilden toch liever naar Monument Valley zelf. 

In de middag was het tijd om daar naar toe te gaan. Monument Valley is bekend van allerlei films, meestal in het western thema, maar ook hier weer Forrest Gump. Van die gek komen we maar niet af. Je ziet de mooie rotsen al van ver. Uiteraard hebben we een poging gedaan een foto te maken van de weg die recht op de rotsen afgaat, zoals je bij bijna iedereen die hier is geweest ziet. Even later rijd je er midden in, maar dat kan nog uitgebreider. Bij de ingang van het park moesten we dit keer betalen, want onze gekochte jaarkaart is hier niet geldig. Dit park is teruggegeven aan de Navajo indianen. Aangezien dit stuk land behalve het toerisme vrijwel niets te bieden heeft, moeten zij er natuurlijk wel wat aan verdienen. Met gevoel voor understatement, een hele fijne geschiedenis hebben de Navajo's en andere stammen niet gehad sinds de Europeanen hier kwamen kijken. 

In het park loopt een onverharde weg tussen de rotsen door, waar je ook met je eigen auto rond mag rijden. Ze zorgen wel dat de weg dusdanig beroerd is, dat je dat liever niet wil en gebruikt maakt van een door heen aangeboden tour. Maar goed, eigenwijze Nederlanders die we zijn, besloten wij toch om dit zelf te gaan rijden. Deze auto ligt hoog boven de weg, niet met elke auto zou het lukken. Achteraf bedacht ik me dat we volgens mij op onverharde wegen niet verzekerd zijn, maar daar kwamen we dit keer prima mee weg. Een leuke route, de ene rots wel mooier dan de andere. Wat een rood zand is er vandaag op de auto terecht gekomen. Vandaag is zo'n dag dat je blij bent met de keuze van een auto in plaats van een camper, want daarmee is zowel deze route als de weg naar Muley Point eerder op de dag onmogelijk. 

Toch zonde dat we hier niet in de buurt konden overnachten. Nu rijden we drie kwartier terug, terwijl we dit morgenochtend dus weer gaan rijden. Tsja, dan hadden de Navajo's maar op de mail moeten reageren, ik had ze het toerisme best gegund. Overigens zou het me niet verbazen als het hotel in Bluff ook door Navajo's wordt gerund. Wellicht hadden we beter al een hotel in de richting van Page kunnen zoeken, maar achteraf is het makkelijk praten. Tijdens de rit richting het hotel begon het zowaar een beetje te druppelen. Een echte regenbui mag je het niet noemen, maar dit is gelukkig pas het eerste beetje regen in bijna 3 weken tijd. Het had overigens wel iets meer mogen zijn, voor al het stof en zand op onze auto. Hopelijk waait er nog veel af onder het rijden. 

Terug in het hotel bleek mijn telefoon zoek. De auto heb ik tot wel drie keer nagezocht, alle bagage ook, maar dat kreng was nergens te vinden. We hadden de hoop al opgegeven en zijn even lekker gaan zwemmen. Wat zonde dat dit hotel het zwembad en de hot tub binnen heeft. Qua temperatuur kom je er het grootste deel van het jaar ook wel mee weg om dit buiten te doen, zou je zeggen. Geïntegreerd als we zijn, gingen we dat kleine kilometertje naar naar het restaurant, Cottonwood Steakhouse, met de auto. De weg is hier in het donker hooguit matig verlicht en er ligt niet echt een duidelijke stoep naast de weg. Het is op sommige stukken hooguit een strook zand. Toen we uit wanhoop toch nog voor een laatste keer de hele auto doorgingen, vonden we de telefoon toch nog ergens onderin tussen de stoel en de deur. Dat scheelt weer een hoop geregel en dan kan ik voor mogen in ieder geval de wekker weer zetten. 

Cottonwood Steakhous is een barbecue restaurant, waar door Metteke en ondergetekende respectievelijk een biefstuk en een halve kip werden weggewerkt werden. Zoveel keuze uit restaurants is er in dit dorpje ook niet. Wat was dit een prachtige dag, met veel verschillende unieke indrukken. Monument Valley en omgeving zouden we niet zo gauw overslaan, een echte aanrader.

Al op de teller: 2.315 mijl / 3.869 kilometer 

Gereden afstand: 239 mijl / 383 kilometer

Totaal: 2.554 mijl / 4.252 kilometer