Vrijdag 19-09-2014: van Bryce Canyon naar Moab
Eenmaal aan het eind van scenic highway 12, sloegen we af op een nieuwe snelweg. Deze bracht ons al zeer snel in het volgende national park; Capitol Reef. We hebben in Capitol Reef alleen voor een panorama punt wat langer de tijd genomen, anders blijf je maar stoppen. Verder genoten we vooral van de schoonheid vanuit de auto, aangezien we het park van west naar oost doorkruisten. De rotsen kleuren hier erg mooi. We stopten ook nog even bij een brug over het riviertje. We hadden beelden gezien dat het zo´n mooi wild riviertje zou zijn. Dat viel in september weer tegen. We reden weer verder en reden Capitol Reef al gauw weer uit. Hierna werd de weg iets minder spectaculair. Maar goed ook, het was al in de middag en we zaten nog niet halverwege de eindbestemming. Zeker niet omdat we nog wat een uitstapje in van de route in ons hoofd hadden.
Vanaf hier hebben we een poging gedaan om toch wat sneller een flink stuk van de nog te rijden kilometers af te halen. Toch nog met af en toe een stop, omdat het wel lang rijden is, maar ook omdat het zo mooi is. Tijdens het rijden op onze laatste highway van vandaag, nr 191, haalde ik met nog 2 auto's voor me een rij auto's in. Ik moest echter weer invoegen, omdat er tegenliggers aankwamen. Een gouden greep, want een politieauto zag de voorste auto en ging daar als een gek achteraan. Een mijl later zagen we deze aan de kant van de weg. Daar zijn we dan weer goed weggekomen. Je mag bijna overal maximaal 70 mijl, ongeveer 110 kilometer, per uur. Dit terwijl de wegen lang, recht en vergeleken met Nederland behoorlijk leeg zijn. Het is soms wat moeilijk om niet wat harder te rijden.
Vanaf hier hebben we een poging gedaan om toch wat sneller een flink stuk van de nog te rijden kilometers af te halen. Toch nog met af en toe een stop, omdat het wel lang rijden is, maar ook omdat het zo mooi is. Tijdens het rijden op onze laatste highway van vandaag, nr 191, haalde ik met nog 2 auto's voor me een rij auto's in. Ik moest echter weer invoegen, omdat er tegenliggers aankwamen. Een gouden greep, want een politieauto zag de voorste auto en ging daar als een gek achteraan. Een mijl later zagen we deze aan de kant van de weg. Daar zijn we dan weer goed weggekomen. Je mag bijna overal maximaal 70 mijl, ongeveer 110 kilometer, per uur. Dit terwijl de wegen lang, recht en vergeleken met Nederland behoorlijk leeg zijn. Het is soms wat moeilijk om niet wat harder te rijden.
Toen we bijna in Moab waren, sloegen we nog één keer van de snelweg af, richting Dead Horse Point en Canyonlands. Dat ging met een paar haarspeldbochten, er zat een flinke stijging in dit stukje. Daarna volgde een splitsing, waarbij wij eerst richting Death Horse Point gingen. Na een kort bezoekje aan het visitor center, volgde een schitterend uitkijkpunt op een plateau, waar vroeger de paarden in werden gedreven, zodat ze geen kant op kunnen. De Colorado rivier slingert daar mooi omheen. We hebben hier even rond gelopen en nog wat gegeten. Dit moet toch wel een van de mooiste uitkijkpunten van deze reis zijn... Zo ver als je hier kan kijken, met al die mooie rotsen en de Colorado river.
We hebben daarna toch ook nog even een klein stukje van Canyonlands National Park meegepakt. Eigenlijk waren we al wel klaar met de lange autorit, maar het lag een paar mijl verderop en doordat we een nationale parkenpas hebben kost het ons niets extra. Daarnaast kon dit wel eens de eerste en laatste keer zijn dat we in de buurt komen. Geen spijt om even te gaan kijken. Ondanks dat we alleen Shafer Canyon Overlook hebben gepakt, relatief aan het begin van het park, gaf dit al een goed beeld van het hele park. Dit schept verwachtingen voor de Grand Canyon.
Eenmaal bij onze camping aangekomen, hebben we ingecheckt. Wederom overnachten we in een blokhut, maar dit keer met airco. Dat is hier ook echt wel nodig. We hebben nog gegeten bij Moab Brewery, een restaurant en brouwerij op loopafstand van de camping. De lappen vlees van de mixed grill waren ons allebei te veel, maar gelukkig geven ze dan zakjes met de kliekjes mee. Met ook nog een paar blikjes bier uit de brouwerijwinkel als souvenir liepen we weer terug. De camping zit naast een highschool. Daar hebben we door het hek gekeken naar de junior American Hand Egg (zoiets noem ik eigenlijk geen voetbal) wedstrijd die daar aan de gang was. We staken nog even een vuurtje aan en gingen daarna tevreden ons nest in.
We hebben daarna toch ook nog even een klein stukje van Canyonlands National Park meegepakt. Eigenlijk waren we al wel klaar met de lange autorit, maar het lag een paar mijl verderop en doordat we een nationale parkenpas hebben kost het ons niets extra. Daarnaast kon dit wel eens de eerste en laatste keer zijn dat we in de buurt komen. Geen spijt om even te gaan kijken. Ondanks dat we alleen Shafer Canyon Overlook hebben gepakt, relatief aan het begin van het park, gaf dit al een goed beeld van het hele park. Dit schept verwachtingen voor de Grand Canyon.
Eenmaal bij onze camping aangekomen, hebben we ingecheckt. Wederom overnachten we in een blokhut, maar dit keer met airco. Dat is hier ook echt wel nodig. We hebben nog gegeten bij Moab Brewery, een restaurant en brouwerij op loopafstand van de camping. De lappen vlees van de mixed grill waren ons allebei te veel, maar gelukkig geven ze dan zakjes met de kliekjes mee. Met ook nog een paar blikjes bier uit de brouwerijwinkel als souvenir liepen we weer terug. De camping zit naast een highschool. Daar hebben we door het hek gekeken naar de junior American Hand Egg (zoiets noem ik eigenlijk geen voetbal) wedstrijd die daar aan de gang was. We staken nog even een vuurtje aan en gingen daarna tevreden ons nest in.
Dit is de dag waarop we de meeste kilometers af hebben gelegd. In combinatie met het gebied waar we reden, heeft dat wel voor een gehaast gevoel gezorgd vandaag. Als tijd geen rol had gespeeld, had ik halverwege nog een overnachting toegevoegd. Dan heb je de eerste dag voor highway 12 en Capitol Reef en de volgende dag ruim tijd voor Canyonlands. Van beide hadden we het gevoel dat er nog veel meer uit te halen zou vallen. In deze reis was dat geen optie, dan hadden we weer iets anders moeten laten schieten. Morgen weer een hele dag voor Arches National Park.
Al op de teller: 1.941 mijl / 3.270 kilometer
Gereden afstand: 319 mijl / 511 kilometer
Totaal: 2.260 mijl / 3.781 kilometer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten